«Για να κερδίσει τον δασμολογικό πόλεμο με τις ΗΠΑ, η ΕΕ πρέπει να χάσει μια μάχη με την Κίνα»

Η ΕΕ υποσχέθηκε αντίποινα στους σαρωτικούς δασμούς που ανακοίνωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, την Τετάρτη 2 Απριλίου. Η απάντηση όμως της Ευρώπης, πρέπει να είναι ξεκομμένη από προβλέψεις που πέφτουν έξω και να δει με πραγματισμό αυτό που ανοίγεται μπροστά της.
Σε αντίθεση με τις προβλέψεις, δεν υπήρξε αντισταθμιστική ανατίμηση του δολαρίου, την οποία θα προέβλεπαν τα ανοιχτά μακροοικονομικά μοντέλα ως απάντηση της αγοράς στους αμερικανικούς δασμούς. Οι ΗΠΑ θα ενισχύσουον πιθανότατα την παραγωγή τους, λέει ο έγκριτος Γερμανός αναλυτής Βόλφγκανγκ Μινχάου σε ανάλυσή του στο Unherd.
Για τους μεγαλύτερους εμπορικούς εταίρους, όπως η Κίνα και η Γερμανία, αυτό θα είναι τεράστιο σοκ λόγω των όσων συνεπάγεται για τη βιωσιμότητα των σημερινών οικονομικών μοντέλων.
Επιπλέον, σύμφωνα με τον Μινχάου, αυτοί οι δασμοί θα λειτουργήσουν πολιτικά θετικά για τον Τραμπ. Οι ξένοι κατασκευαστές ήδη δηλώνουν ότι θα εντείνουν τις επενδύσεις στις ΗΠΑ, ενώ θα δημνιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας.
Έτσι, σύμφωνα με τον Γερμανό αναλυτή οι ΗΠΑ πιθανότατα θα ωφεληφούν ενώ θα πληγεί η ΕΕ έχοντας πλεόνασμα 250 δισ. έναντι των ΗΠΑ.
Ο Μινχάου υποστηρίζει ότι το καλύτερο δυνατό όπλο που διαθέτει η ΕΕ έναντι των δασμών των ΗΠΑ είναι να επιβάλει δασμούς σε υπηρεσίες. «Αυτό είναι το πλησιέστερο που έχει το μπλοκ σε μια μπαζούκα» λέει, καθώς «έχει έλλειμμα υπηρεσιών με τις ΗΠΑ περίπου στο μισό μέγεθος από το πλεόνασμα των αγαθών της».
Το πρόβλημα όμως για τον Γερμανό αναλυτή είναι ότι η επιβολή δασμών στις υπηρεσίες είναι δύσκολη, επειδή οι προμηθευτές μπορούν εύκολα να τις αποφύγουν, με τη μετεγκατάσταση τους εκτός ΕΕ και οι πολίτες θα κάνανε πίσω, καθώς συχνά δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις.
Διαίρει και βασίλευε
Σε κάθε περίπτωση, λέει ο Μινχάου, ένας από τους λόγους που δεν θα ήταν συνετό να προβλέψουμε τις οικονομικές συνέπειες της απόφασης Τραμπ για δασμούς είναι ότι πολλά εξαρτώνται από το πώς θα αντιδράσουν οι άλλοι.
Η Κίνα, για παράδειγμα, θα μπορούσε να απαντήσει εκτρέποντας το εμπόριο προς την ΕΕ και θα μπορούσαμε να καταλήξουμε σε εμπορικό πόλεμο ΕΕ-Κίνας. Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν έχει ήδη πει δυσοίωνα: «Θα παρακολουθούμε επίσης στενά ποιες έμμεσες επιπτώσεις θα μπορούσαν να έχουν αυτοί οι δασμοί, επειδή δεν μπορούμε να απορροφήσουμε την παγκόσμια πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα ούτε θα δεχτούμε ντάμπινγκ στην αγορά μας».
Έτσι ο Μινχάου βλέπει πως αντί η ΕΕ να συντονίσει τα αντίποινά της κατά των ΗΠΑ μαζί με εκείνες τις χώρες της Ανατολικής Ασίας που πλήττονται περισσότερο από τους δασμούς, -Κίνα, Νότια Κορέα, Βιετνάμ κτλ., πιθανότατα θα εμπλακούμε σε ξεχωριστούς εμπορικούς πολέμους, επιτρέποντας στις ΗΠΑ να στρέψουν τους αντιπάλους τον έναν εναντίον του άλλου.
Εάν, ωστόσο, επρόκειτο να συνεργαστούμε και να προσπαθήσουμε να βρούμε μια εναλλακτική λύση στην οικονομική αρχιτεκτονική των ΗΠΑ, τις εγγυήσεις ασφαλείας ή το δολάριο, αυτό θα ήταν ένα πραγματικό πρόβλημα για τον Τραμπ, λέει ο Γερμανός, αλλά δεν το θεωρεί και τόσο πιθανό να συμβεί.
«Αντίθετα, η ΕΕ βρίσκεται σε μια θέση όπου διεξάγει εμπορικούς πολέμους εναντίον δύο από τους κύριους εμπορικούς της εταίρους: αντίποινα κατά των ΗΠΑ -που αναπόφευκτα θα γυρίσει μπούμερανγκ- ενώ προσπαθεί επίσης να ανακόψει τις κινεζικές εισαγωγές».
Αναγκαίο νέρωμα του κρασιού
Οι δασμοί της ΕΕ στην Κίνα είναι, φυσικά, αρκετά διαφορετικοί ως προς την πρόθεση, τη μορφή και το περιεχόμενο από τους δασμούς των ΗΠΑ, υπογραμμίζει ο Μινχάου, αλλά το καθαρό αποτέλεσμα είναι μια επιδείνωση της διπλωματικής σχέσης με την Κίνα και ένα ασυμβίβαστο εμπορικό ισοζύγιο.
Γι αυτό και όπως λεέι χαρακτηριστικά η Ευρώπη βρίσκεται μεταξύ σφύρας και άκμονος.
«Η Κίνα και οι άλλες χώρες που πλήττονται σκληρά από αυτούς τους δασμούς, είναι και οι δύο απαραίτητοι εταίροι για την οργάνωση μιας αντίδρασης και απειλή για την ευρωπαϊκή βιομηχανία. Αν δεν γίνει αποδεκτός ένας βαθμός εξισορρόπησης -χάνοντας την εμπορική μάχη για να κερδίσουμε τον εμπορικό πόλεμο- είναι δύσκολο να δούμε μια διέξοδο» καταλήγει ο έγκριτος Γερμανός αναλυτής.